Skuteczne sposoby na walkę z łysieniem i zakolami. Wiedza medyczna.

Na co dzień człowiekowi naturalnie wypada 70-100 włosów. O łysieniu mówimy, gdy włosy wypadają w nadmiernych ilościach w sposób długotrwały. Przyczyny takiego stanu mogą być różne. Czasami jest to tylko efekt nieodpowiedniej pielęgnacji skóry głowy, znacznie częściej jednak jest to objaw chorób dermatologicznych lub autoimmunologicznych, zaburzeń wydzielania hormonów czy też niedobory istotnych składników odżywczych w diecie. Niezbędna w kwestii określenia przyczyny i rokowania a także doborze odpowiedniej terapii okazać może się pomoc lekarska - dermatologa lub trychologa.

Łysienie androgenowe - główny powód łysienia

Najbardziej powszechnym typem łysienia, jest łysienie androgenowe. Cierpi na nie ok. 50 % mężczyzn po 40. roku życia, a także 6% kobiet w trzeciej dekadzie życia oraz 40% w siódmej. Pochodzenie łysienia androgenowego, zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, jest wieloczynnikowe, ale najważniejszą rolę przypisuje się predyspozycji genetycznej. Łysienie to związane jest ze zbytnią wrażliwością receptorów androgenowych w mieszkach włosowych na działanie dihydrotestoteronu (DHT). W efekcie czego dochodzi do osłabienia mieszków włosowych w okolicach androgenozależnych (lini czoła, a także u mężczyzn czubka głowy). U mężczyzn początkowo tworzą się zakola (zatoki) - niewielkie ubytki w przedniej części głowy, które powoli przekształcić mogą się w tzw. “wysokie czoło”, dochodzi do przesunięcia linii włosów ku górze. Jeśli proces nadmiernego wypadania nie zostanie zatrzymany, włosy stopniowo przerzedzają się na środkowej części głowy i koronie. Najdłużej utrzymują się włosy na potylicy i skroniach (wykazują genetycznie inną wrażliwość na DHT). Ostatecznym stadium może być całkowita łysina.

Leki i substancje w walce z łysieniem

W leczeniu łysienia androgenowego stosuje się przede wszystkim:

1. Minoksydyl - w stężeniu 2% lub 5% do stosowania zewnętrznego. Preparat ten daje wyraźne skutki odwracające skutki łysienia, ale wymaga nieprzerwanego stosowania, gdyż odstawienie może nawet pogłębić wypadanie włosów. U mężczyzn zazwyczaj stosuje się preparat 5% raz lub 2 razy dziennie. U kobiet korzystny efekt uzyskuje się, stosując minoksydyl 2% 2 razy dziennie, porównywalny ze stosowaniem preparatu 5% raz dziennie. W Polsce dostępne są różne preparaty zawierają minoksydyl: Alopexy 5% (dla mężczyzn), Loxon 2% i 5% (dla mężczyzn i kobiet), Minovivax 2% (dla osób dorosłych), Minovivax 5% (dla mężczyzn w wieku 18–65 lat), Piloxidil 2% (dla mężczyzn i kobiet w wieku 18–65 lat).
2. Finasteryd - w dawce doustnej 1mg/dobę u mężczyzn. Powszechnie stosowany w przeroście prostaty, dzięki zmniejszeniu wydzielania dihydrotestosteronu (DHT) znalazł zastosowanie w leczeniu nadmiernego wypadania włosów pochodzenia androgenowego. Na podstawie badań klinicznych wykazano zahamowanie progresji łysienia u średnio 90% mężczyzn, a częściowe odwrócenie procesu łysienia u 37–54% mężczyzn po 12 miesiącach leczenia. Lepsze efekty terapeutyczne daje u mężczyzn poniżej 40. roku życia niż starszych. Najkrótszy okres terapii tym lekiem wynosi 6 miesięcy. Po tym okresie lekarz dermatolog powinien wykonać pierwsze kontrolne badanie trichoskopowe.

Powyższe substancje są lekami, dla których łysienie androgenowe jest wskazaniem rejestracyjnym. Stosowanie innych dawek lub metod leczenia powyższymi lekami, a także stosowanie innych substancji w leczeniu łysienia opiera się na dobrze udokumentowanej wiedzy medycznej.

W leczeniu łysienia androgenowego stosuje się także:

1. Aminexil - składnik licznych dermokosmetyków (szamponów, odżywek, ampułek do wcierania) na wypadanie włosów. Zalecany zarówno dla mężczyzn i kobiet. Wpływa na porost włosów dzięki zwiększonemu ukrwieniu skóry głowy. Wydłuża się faza wzrostu i spoczynku włosa, a skraca faza wypadania.
2. Finasteryd u kobiet - badania wykazały, że u kobiet z łysieniem androgenowym dawka powinna być większa niż u mężczyzn i wynosić 2,5-5mg/dobę. U pacjentek w okresie rozrodczym, należy pamiętać o potencjalnie teratogennym działaniu leku. Według zaleceń FDA należy przyjąć, że pacjentka nie powinna zachodzić w ciążę przez cały okres leczenia oraz miesiąc po jego zakończeniu. Oprócz leczenia farmakologicznego w leczeniu łysienia.

Co stosować poza farmakologią? 

Oprócz leczenia farmakologicznego w leczeniu łysienia androgenowego stosuje się coraz częściej zabiegi mikrochirurgiczne polegające na przeszczepie włosów . Metoda ta jest nie tylko kosztowna, ale i czasochłonna, zarówno w kwestii wykonania jak i późniejszych zauważalnych efektów. Często na pożądany efekt potrzeba nawet kilkuset mikroprzeszczepów i ok 1-2 lat czekania w zależności od osobniczej reakcji pacjenta i umiejętności chirurga.

Do innych, alternatywnych metod leczenia łysienia należą min.: mezoterapia(płytkie ostrzykiwanie skóry owłosionej głowy za pomocą koktajlu zawierającego naturalne ekstrakty roślinne, substancje rozszerzające naczynia i homeopatyczne, finasteryd, minoxidil oraz witaminy); karboksyterapia (polega na podskórnych iniekcjach medycznego dwutlenku węgla, w efekcie czego dochodzi do poprawy mikrokrążenia owłosionej skóry głowy), a także terapia LLLT zwana inaczej fotobiomodulacją (naswietlanie światłem LED skóry głowy powoduje wzrost dotlenienia tkanek, poprawę ukrwienia mieszków włosowych w efekcie czego wydłużona zostaje faza wzrostu włosa a zahamowana faza katagenowa).

Bibliografia:

1. Ligia Brzezińska-Wcisło, Adriana Rakowska, Lidia Rudnicka, Beata Bergler-Czop, Joanna Czuwara, Joanna Maj, Małgorzata Olszewska, Waldemar Placek, Adam Reich, Barbara Zegarska “Łysienie androgenowe kobiet i mężczyzn. Rekomendacje diagnostyczno-terapeutyczne Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego”, Przegląd Dermatologiczny 2018, 105, 1-18;

2. Paulina Kubasik “Ocena skuteczności leczenia łysienia androgennego przy użyciu śródskórnego ostrzykiwania autologicznym osoczem bogatopłytkowym w porównaniu z terapią za pomocą naświetlania" światłem LED”, praca doktorancka na Uniwersytecie Medycznym Im. Karola Marcinkowskiego W Poznaniu, Nauka O Zdrowiu;

3. Iwona Rey “"ŁYSIENIE u mężczyzn - przyczyny"

Karolina Woźniczak, magister farmacji

Od urodzenia mieszka, uczyła się i pracuje w Bydgoszczy. Uzyskała tytuł magistra farmacji na Collegium Medicum UMK w Bydgoszczy. Obecnie w trakcie specjalizacji z zakresu farmacji aptecznej. Pracuje jako magister farmacji w aptece ogólnodostępnej. Osobiście żona programisty, mama 5-letniego Stasia i wkrótce kogoś jeszcze. Lubi relaks na łonie natury, klimat i kuchnię Grecji, dobrą książkę lub serial.